terug naar overzicht
Er moest maar eens een dinosauriër voorbijkomen

Een leeuw, hij noemt zich liever Leeuwtje, decor dat naar buiten gaat, een landschap dat neerdaalt, een Mark die Mark heet, een beetje sneeuw misschien, gehuil, een ijskast, een radioshow, een jager die komt kijken en een foto neemt van alles, de ijskast die sluit en alles bewaart. Want dat is wat ijskasten nu eenmaal doen, bewaren. Niets is veranderd omdat alles continu verandert zodat alles hetzelfde is gebleven.

Wat ik eigenlijk wil zeggen is niks. De voorstelling is een absurde voorstelling die uit een ijskast komt.

Deze voorstelling was in de zomer van 2018 te zien op Theaterfestival de Parade.

 

 

Er moest maar eens een dinosauriër voorbijkomen

"Hier staat alles stil, alles is bevroren, er verandert niets. Die leegte schept ruimte voor iets moois, iets van kunst"

Theaterkrant

concept en spel Elias de Bruyne
eindregie Jan Taks
Techniek & lichtontwerp Iain Hoeffnagel
Geproduceerd door John de Weerd, Zaal 3
terug naar programma